Miedź — rola w organizmie i zapotrzebowanie

Miedź jest pierwiastkiem śladowym pełniącym funkcję kofaktora wielu enzymów, m.in. związanych z metabolizmem energetycznym, transportem żelaza, tworzeniem tkanki łącznej oraz ochroną antyoksydacyjną. Zgodnie z dozwolonymi w Unii Europejskiej oświadczeniami zdrowotnymi miedź przyczynia się m.in. do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i odpornościowego, prawidłowego metabolizmu energetycznego, prawidłowego transportu żelaza, utrzymania prawidłowej tkanki łącznej, prawidłowej pigmentacji skóry i włosów oraz ochrony komórek przed stresem oksydacyjnym (Rozporządzenie (UE) nr 432/2012). Korzyści te dotyczą prawidłowych funkcji organizmu, a nie leczenia chorób.

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności ustalił dla miedzi wystarczające spożycie dla osób dorosłych (EFSA, 2015). Jej źródłem są m.in. owoce morza, orzechy, nasiona, kakao, produkty pełnoziarniste i podroby, dzięki czemu przy zróżnicowanej diecie niedobory są rzadkie.

Miedź w zalecanych ilościach jest bezpieczna, jednak należy pamiętać, że jej gospodarka jest powiązana z cynkiem — długotrwałe przyjmowanie wysokich dawek cynku może obniżać poziom miedzi, a nadmiar samej miedzi również jest niekorzystny. Z tego względu suplementację warto prowadzić rozważnie. Suplement diety nie jest lekiem i nie zastępuje zróżnicowanej diety oraz zdrowego stylu życia; w razie wątpliwości warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Źródła