Arginina — formy w suplementach i kiedy jej nie przyjmować
Czym jest arginina
L-arginina jest aminokwasem, z którego organizm wytwarza między innymi tlenek azotu (PMID 16391217). Występuje w białkach pożywienia, a organizm może ją także wytwarzać sam.
Status regulacyjny: oświadczenia niedopuszczone
Dla argininy nie ma w Unii Europejskiej żadnego dozwolonego oświadczenia zdrowotnego. W rejestrze oświadczeń prowadzonym na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 sama arginina ma 22 zgłoszenia, dotyczące między innymi krążenia krwi, wysiłku i mięśni. Żadnego nie dopuszczono. Nie wolno więc przypisywać jej działania „na pompę mięśniową” ani „na krążenie”.
Postacie preparatów
L-arginina w postaci wolnej to sam aminokwas. Masa podana na etykiecie jest wtedy masą argininy.
Chlorowodorek L-argininy to sól aminokwasu z kwasem solnym. Zawartość samej argininy jest w nim mniejsza niż masa całego związku.
AAKG, czyli alfa-ketoglutaran argininy, łączy argininę z kwasem alfa-ketoglutarowym. Również tu ilość samej argininy w porcji jest mniejsza niż masa związku.
Zestawy łączą argininę z ornityną, cytruliną, lizyną albo wyciągiem z kory sosny. Ilość każdego składnika odczytuje się z tabeli.
Porównanie postaci
| Postać | Co oznacza masa na etykiecie | Na co patrzeć |
|---|---|---|
| L-arginina wolna | masa samej argininy | porcja dzienna |
| Chlorowodorek L-argininy | masa całego związku | czy podano ilość samej argininy |
| AAKG | masa całego związku | czy podano ilość samej argininy |
| Zestaw | kilka składników | ilość argininy i pozostałych składników w porcji |
Dawka: ile argininy jest dobrze tolerowane
Dawki referencyjnej dla argininy nie ustalono. Według Biura Suplementów Diety przy amerykańskich Narodowych Instytutach Zdrowia (NIH ODS) większość badań wskazuje, że przyjmowanie do 9 g argininy na dobę przez kilka dni lub tygodni jest bezpieczne i dobrze tolerowane. Przy 9–30 g na dobę najczęściej opisywano dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności, oraz niewielki spadek ciśnienia tętniczego. Bezpieczeństwa przyjmowania dużych dawek dłużej niż 3 miesiące nie zbadano (NIH ODS, Dietary Supplements for Exercise and Athletic Performance).
Jak czytać etykietę
Sprawdź, czy tabela podaje ilość samej argininy, czy tylko masę związku: chlorowodorku albo AAKG. Przy związkach masa argininy jest mniejsza niż masa podana w nazwie produktu.
W zestawach z ornityną albo cytruliną nazwa wymienia kilka aminokwasów, a tabela pokazuje, ile jest każdego z nich. Preparaty „przedtreningowe” i „pompujące” mogą zawierać także kofeinę i inne składniki o działaniu pobudzającym.
Zwroty reklamowe o „pompie mięśniowej” czy krążeniu nie są oświadczeniami dozwolonymi w Unii Europejskiej i nie mówią nic o składzie preparatu.
Bezpieczeństwo
Arginina może powodować spadek ciśnienia tętniczego. W zbiorczej analizie 11 badań z randomizacją i grupą placebo, obejmujących 387 uczestników i dawki od 4 do 24 g na dobę, L-arginina obniżała ciśnienie skurczowe średnio o 5,39 mm Hg, a rozkurczowe o 2,66 mm Hg (PMID 22137067).
W badaniu z randomizacją u 153 pacjentów po pierwszym zawale serca z uniesieniem odcinka ST L-arginina w dawce docelowej 3 g 3 razy na dobę przez 6 miesięcy nie poprawiła sztywności naczyń ani frakcji wyrzutowej. W grupie otrzymującej argininę zmarło 6 uczestników, czyli 8,6%, wobec braku zgonów w grupie placebo. Ze względów bezpieczeństwa komisja nadzorująca zamknęła rekrutację. Autorzy piszą, że L-argininy nie należy zalecać po świeżym zawale serca (PMID 16391217).
Po przebytym zawale serca argininy się nie stosuje. Z ostrożności ograniczenie to obejmuje również chorobę niedokrwienną serca. Argininy nie stosuje się też razem z azotanami, innymi lekami uwalniającymi tlenek azotu ani inhibitorami PDE5, czyli lekami stosowanymi w zaburzeniach erekcji, ponieważ grozi to nadmiernym spadkiem ciśnienia. Nie stosuje się jej u dzieci i młodzieży, dla których brak danych o bezpieczeństwie, ani przy nadwrażliwości na składnik preparatu.
Bez konsultacji z lekarzem argininy nie łączy się z lekami obniżającymi ciśnienie. Konsultacji z lekarzem lub farmaceutą wymaga też przyjmowanie argininy przy lekach na choroby serca i naczyń, lekach przeciwzakrzepowych, chorobach nerek lub wątroby i innych lekach przyjmowanych na stałe. Osoby z chorobą serca i naczyń, które zamierzają zwiększyć aktywność fizyczną, omawiają to z lekarzem.
W ciąży argininę badano w powikłaniach ciąży, pod nadzorem lekarskim, jako element postępowania medycznego. Dla okresu karmienia piersią badań nie znaleziono. Stosowanie w obu tych okresach ustala się z lekarzem.
Najczęstsze pytania
Czym różni się AAKG od L-argininy?
AAKG to arginina związana z kwasem alfa-ketoglutarowym, a L-arginina w postaci wolnej to sam aminokwas. W AAKG ilość samej argininy jest mniejsza niż masa związku podana na etykiecie. Żadna z tych form nie ma w Unii Europejskiej dozwolonego oświadczenia zdrowotnego.
Czy argininę można łączyć z lekami na nadciśnienie?
Nie bez konsultacji z lekarzem. Arginina sama może powodować spadek ciśnienia (PMID 22137067), a połączenie z lekami obniżającymi ciśnienie grozi nadmiernym jego spadkiem. Z azotanami, innymi lekami uwalniającymi tlenek azotu i inhibitorami PDE5 argininy nie stosuje się wcale.
Czy argininę można przyjmować po zawale serca?
Nie. W badaniu z randomizacją u pacjentów po świeżym zawale śmiertelność w grupie przyjmującej argininę była wyższa niż w grupie placebo, a autorzy jej nie zalecają (PMID 16391217).
Ile argininy to za dużo?
Większość badań wskazuje, że przyjmowanie do 9 g na dobę przez kilka dni lub tygodni jest dobrze tolerowane. Większe ilości częściej wywołują biegunkę, nudności i spadek ciśnienia tętniczego (NIH ODS, Dietary Supplements for Exercise and Athletic Performance). Nie należy przekraczać porcji podanej na opakowaniu.
Podsumowanie
Arginina nie ma w Unii Europejskiej dozwolonych oświadczeń zdrowotnych. Przy wyborze preparatu liczy się ilość samej argininy w porcji, którą przy chlorowodorku i AAKG trzeba odczytać z tabeli. Po zawale serca, przy azotanach i inhibitorach PDE5 argininy się nie przyjmuje. Przy lekach obniżających ciśnienie, lekach przeciwzakrzepowych, chorobach serca, nerek lub wątroby, w ciąży i podczas karmienia piersią decyzję podejmuje się z lekarzem.