Białko (źródło nieokreślone)
Jak działa
Białko dostarcza aminokwasów, z których organizm buduje własne białka. Rozporządzenie 432/2012/UE dopuszcza dla białka trzy oświadczenia zdrowotne: „Białko przyczynia się do wzrostu masy mięśniowej”, „Białko pomaga w utrzymaniu masy mięśniowej” oraz „Białko pomaga w utrzymaniu zdrowych kości”. Wolno je odnosić wyłącznie do żywności będącej przynajmniej źródłem białka w rozumieniu załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. Nazwa „białko” na etykiecie nie wskazuje źródła. Preparaty różnią się składem aminokwasowym, szybkością trawienia, zawartością laktozy i obecnością związków towarzyszących — te właściwości opisują monografie poszczególnych źródeł (serwatka, kazeina, soja, jajo, białka roślinne), a nie niniejsze opracowanie. Przy produkcie, którego etykieta podaje wyłącznie „białko”, rozstrzygający jest skład zadeklarowany przez producenta.
Przeciwwskazania
Nie stosować przy uczuleniu na źródło białka podane na etykiecie. Jeżeli etykieta źródła nie podaje, osoba z alergią na białka mleka, soję, jajo lub inne źródło białka nie powinna stosować preparatu bez ustalenia składu u producenta. Przy fenyloketonurii każdy preparat białka naturalnego jest źródłem fenyloalaniny i wlicza się do dobowego limitu wyznaczonego przez ośrodek leczący, dlatego stosuje się go wyłącznie w ramach zaleceń tego ośrodka. Leczenie fenyloketonurii opiera się na diecie ubogiej w fenyloalaninę wraz z preparatem białkowym pozbawionym fenyloalaniny, a chorzy pozostają pod opieką specjalistycznego ośrodka metabolicznego.
Ostrzeżenia i interakcje z lekami
Przy chorobach nerek lub wątroby dobową podaż białka ustala się z lekarzem. W ciąży i w okresie karmienia piersią podaż białka wymaga konsultacji z lekarzem. Preparatu białkowego nie należy przyjmować równocześnie z dawką lewodopy; osoba z chorobą Parkinsona powinna uzgodnić stosowanie z lekarzem prowadzącym. Preparaty różnią się składem, dlatego rozstrzygający jest skład podany na etykiecie, a nie samo określenie „białko”. Osoby z nietolerancją laktozy, uczuleniem na białka mleka, soję lub inne źródło powinny ustalić, z jakiego surowca preparat został wytworzony; jeżeli etykieta tego nie podaje, informacji należy szukać u producenta, a do czasu jej uzyskania preparatu nie stosować. Suplement diety nie jest lekiem i nie zastępuje zróżnicowanej diety.
Źródła
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012 — autoryzowane oświadczenia zdrowotne dla białka wraz z warunkiem stosowania (żywność będąca przynajmniej źródłem białka wg załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1924/2006). Treść stanowi część wspólną podpisanych monografii: białko serwatkowe, białko roślinne, białko sojowe, białko jaja, kazeina. Ostrzeżenie o lewodopie za podpisaną interakcją nr 307. Wartości referencyjne spożycia (0,8 g/kg m.c./dobę; 0,85 g u młodzieży) za podpisaną monografią białka serwatkowego. Zastrzeżenie dotyczące fenyloketonurii za wytycznymi europejskimi: van Wegberg AMJ, MacDonald A, Ahring K i wsp. The complete European guidelines on phenylketonuria: diagnosis and treatment. Orphanet J Rare Dis. 2017;12:162. DOI 10.1186/s13023-017-0685-2, PMID 29025426.
https://doi.org/10.1186/s13023-017-0685-2 · https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29025426/
Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Stosowanie skonsultuj z lekarzem lub farmaceutą.