Sylimaryna, cholina, kwas alfa-liponowy i witamina E — co wiadomo o substancjach badanych w kontekście wątroby
Substancje badane w kontekście wątroby
Wątroba odpowiada za detoksykację, syntezę białek i gospodarkę glikogenem. Poniżej substancje najczęściej badane w tym kontekście. Oświadczenie zdrowotne o prawidłowym funkcjonowaniu wątroby ma w Unii Europejskiej wyłącznie cholina (rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012); sylimaryna i kwas alfa-liponowy nie mają żadnego.
#1 Sylimarina (ostropest plamisty)
Sylimarina jest badana pod kątem wpływu na błony komórek wątrobowych. Metaanaliza sześciu badań z losowym doborem u osób z chorobami wątroby wykazała obniżenie ALT o 0,26 IU/mL i AST o 0,53 IU/mL — istotne statystycznie, lecz bez znaczenia klinicznego; aktywność γGT nie zmieniła się. Autorzy zwracają uwagę na dużą niejednorodność i niską jakość metodologiczną włączonych badań (PMID 28785154). Dawkowanie: 140–420 mg dziennie, standaryzowanej na 70–80% sylibiny.
#2 Cholina
Cholina jest niezbędna do transportu tłuszczów z wątroby — jej niedobór upośledza eksport lipidów. Cholina pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu wątroby oraz przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu tłuszczów — oba oświadczenia z Rozp. (UE) nr 432/2012. Dawkowanie: 400–550 mg dziennie.
#3 Kwas alfa-liponowy (ALA)
ALA regeneruje witaminę C i witaminę E w badaniach in vitro. Dla kwasu alfa-liponowego nie ma w Unii Europejskiej żadnego oświadczenia zdrowotnego, w tym dotyczącego wątroby. Dawkowanie: 300–600 mg dziennie, rano na czczo.
#4 Witamina E
Witamina E pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym — Rozp. (UE) nr 432/2012. Dawkowanie: 100–400 IU dziennie z posiłkiem.
Ostrzeżenie: górna granica podanego zakresu, 400 IU na dobę, jest progiem, powyżej którego witamina E osłabia aktywację czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K i hamuje agregację płytek. Osoby leczone warfaryną lub acenokumarolem powinny skonsultować taką suplementację z lekarzem i kontrolować INR. Szczegóły: Witamina E a warfaryna.