Żelazo a penicylamina — czy można je łączyć?

Penicylamina to lek chelatujący, czyli wiążący jony metali. Stosuje się ją w chorobie Wilsona, reumatoidalnym zapaleniu stawów, zatruciu ołowiem i cystynurii, czyli chorobie prowadzącej do kamicy nerkowej. Charakterystyka produktu leczniczego Cuprenil podaje, że penicylamina tworzy związki kompleksowe z metalami ciężkimi, dlatego między preparatem żelaza a penicylaminą należy zachować dwugodzinną przerwę. Penicylaminę przyjmuje się co najmniej 30 minut przed posiłkiem. Charakterystyka produktu leczniczego Feraccru, doustnego leku z żelazem, podaje, że żelazo zmniejsza wchłanianie penicylaminy, a odstęp ma wynosić co najmniej dwie godziny. Charakterystyka Cuprenilu podaje też, że penicylamina zwiększa zapotrzebowanie na witaminę B6; ta para ma osobny wpis.

Charakterystyka nazywa mechanizm tworzeniem związków kompleksowych z metalami. Jon żelaza wiąże cząsteczkę penicylaminy w przewodzie pokarmowym w połączenie, które się nie wchłania, więc do krwi trafia mniej leku.

„Produkt leczniczy tworzy związki kompleksowe z metalami ciężkimi, dlatego w przypadku stosowania preparatów żelaza należy zachować dwugodzinną przerwę pomiędzy przyjmowaniem tych preparatów a penicylaminą.” — Charakterystyka Produktu Leczniczego Cuprenil (penicylamina), tabletki powlekane, sekcja 4.5 i 4.2; ChPL Feraccru pkt 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).

Charakterystyka Produktu Leczniczego — Cuprenil (penicylamina), tabletki powlekane, 4.5 i 4.2; ChPL Feraccru pkt 4.5

Zbiór w wersji cytowalnej (zrzut z dnia deponowania, CC BY 4.0): doi.org/10.5281/zenodo.21532404