Wiąz czerwony (Ulmus rubra Muhl., synonim Ulmus fulva) — kora wewnętrzna
Jak działa
Wiąz czerwony (Ulmus rubra) to drzewo liściaste rosnące we wschodniej i środkowej części Stanów Zjednoczonych oraz w Kanadzie. W części opisów gatunek występuje pod nazwą Ulmus fulva. W suplementach diety stosuje się jego korę. Surowcem opisanym przez kanadyjski urząd zdrowia (Health Canada) jest suszona kora wewnętrzna pnia. Kora wewnętrzna zawiera śluzy roślinne, a także garbniki i żywice.
Ten opis dotyczy wyłącznie wiązu czerwonego. Inne gatunki wiązu to inne surowce. Przestróg z tego opisu nie należy do nich odnosić. Etykieta z samą nazwą „wiąz” lub „elm”, bez nazwy łacińskiej gatunku, nie pozwala ustalić, którego drzewa dotyczy preparat.
W unijnym katalogu nowej żywności kora Ulmus rubra jest wpisana jako składnik, który w suplementach diety nie jest nową żywnością. Status ten dotyczy wyłącznie suplementów diety, nie innych środków spożywczych. Wpis dotyczy kory, bez rozróżnienia na korę wewnętrzną i zewnętrzną, i nie wymienia wyciągów. Katalog ma charakter informacyjny i nie jest prawnie wiążący.
W unijnym rejestrze oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych nie ma żadnego dopuszczonego oświadczenia zdrowotnego dotyczącego wiązu czerwonego.
Źródła w diecie i niedobór
Kora wiązu czerwonego nie należy do zwykłej diety.
Dawkowanie
Dokumenty unijne oraz uchwały Zespołu do spraw Suplementów Diety przy Głównym Inspektorze Sanitarnym nie określają zalecanej ani maksymalnej dawki kory wiązu czerwonego w suplementach diety. Porcję dzienną podaje producent na etykiecie.
Health Canada opisuje korę wiązu czerwonego wyłącznie jako składnik pastylek do ssania. Nie opisuje kapsułek, proszku ani wyciągów, w tym wyciągów płynnych. Ilości podanych dla pastylek nie należy przenosić na te postaci. Jeśli etykieta wyciągu nie podaje, ilu gramom kory odpowiada porcja, ilości kory w porcji nie da się ustalić.
Przeciwwskazania
Nie należy stosować preparatu przy uczuleniu na korę wiązu czerwonego lub na którykolwiek składnik produktu. Innych przeciwwskazań dostępne źródła nie podają. Health Canada opisuje korę wiązu czerwonego wyłącznie w pastylkach do ssania, u dzieci od 6 lat, młodzieży i dorosłych. Dla innych postaci źródła nie podają granic wieku. Preparatów w postaci innej niż pastylki nie należy podawać dzieciom bez porady lekarza lub farmaceuty.
Ciąża i karmienie piersią
Dostępne źródła nie podają danych o bezpieczeństwie stosowania kory wiązu czerwonego w ciąży i w okresie karmienia piersią. Baza LactMed, prowadzona przez amerykański Narodowy Instytut Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka, nie ma wpisu o wiązie czerwonym. Brak danych nie oznacza, że stosowanie jest bezpieczne. Przed zastosowaniem w tym okresie należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.
Ostrzeżenia i interakcje z lekami
Dostępne źródła urzędowe i przeglądowe nie zawierają wiarygodnych danych o działaniach niepożądanych kory wiązu czerwonego. LiverTox to baza amerykańskich Narodowych Instytutów Zdrowia. Według niej nie przeprowadzono dużych badań klinicznych, które opisywałyby działania niepożądane. Nie wyklucza to ich występowania. LiverTox odnotowuje rzadkie przypadki skórnych objawów uczulenia. W razie wysypki, świądu albo innych objawów uczulenia należy przerwać stosowanie i skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
LiverTox podaje, że wpływ wiązu czerwonego na wątrobę nie był przedmiotem oceny i nie opublikowano opisów przypadków uszkodzenia wątroby przypisanych temu surowcowi.
Health Canada wymaga, by etykiety pastylek z korą wiązu czerwonego zawierały przestrogę: przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, a w razie przedawkowania skontaktować się z ośrodkiem toksykologicznym albo niezwłocznie zasięgnąć pomocy lekarskiej.
Ten opis nie obejmuje przeglądu badań interakcji wiązu czerwonego z lekami. Dostępne źródła nie podają przestrogi dotyczącej leków, co nie wyklucza interakcji. Osoby przyjmujące leki na stałe powinny omówić stosowanie preparatu z lekarzem lub farmaceutą.
Wyciągi płynne mogą zawierać alkohol etylowy. Osoby, które nie mogą spożywać alkoholu, przed zastosowaniem postaci płynnej powinny sprawdzić na etykiecie, czy preparat go zawiera.
Część preparatów łączy korę wiązu czerwonego z innymi składnikami. Przestrogi dotyczące pozostałych składników opisują ich własne monografie. Suplement diety nie jest lekiem i nie zastępuje ani leczenia zaleconego przez lekarza, ani zróżnicowanej diety.
Toksyczność w badaniach na zwierzętach
Dostępne źródła nie podają wyników badań toksyczności kory wiązu czerwonego na zwierzętach.
To nie jest porada weterynaryjna. Jeżeli zwierzę połknęło tę substancję, skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem weterynarii.
Źródła
Health Canada, Health Products and Food Branch, monografia produktów naturalnych z 29 listopada 2024 r., https://webprod.hc-sc.gc.ca/nhpid-bdipsn/dbImages/1136 (tab. 2, tab. 6, informacja o ryzyku). LiverTox: Clinical and Research Information on Drug-Induced Liver Injury. Bethesda (MD): National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases; 2012–. Slippery Elm, aktualizacja 5 stycznia 2024 r., NBK599741, PMID 38289993. Komisja Europejska, katalog nowej żywności, wpis POL-NF-00762 Ulmus rubra Muhl. (część: kora; status: w suplementach diety nie jest nową żywnością).
Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Stosowanie skonsultuj z lekarzem lub farmaceutą.