Wczytywanie suplementów...
Skład, działanie, interakcje z lekami i aktualne ceny — dla specjalistów i pacjentów
Co z czym nie łączyć — mechanizm, waga ryzyka i źródło przy każdej parze.
247interakcji Składniki MonografieSubstancja po substancji: mechanizm działania, zakres dawek i źródła naukowe.
Pełny indeks Artykuły AnalizyOpracowania z mechanizmem działania i cytowanym źródłem.
Pełna listaSkładnik aktywny: Cholecalciferol (Vitamin D3) 2000.0IU
Cholecalciferol (Vitamin D3) – 2000.0IU; Menaquinone‑7 (Vitamin K2) – 100.0µg; Zinc Citrate – 25.0mg; Microcrystalline Cellulose; Magnesium Stearate
Himalaya Vitamin D3 2000 IU + K2 MK‑7 100 µg + Zinc 25 mg (tabletki) to suplement diety w tabletkach marki Himalaya. Suplement diety nie zastępuje zróżnicowanej diety ani zdrowego trybu życia.
Witamina D występuje w postaci cholekalcyferolu (D3) i ergokalcyferolu (D2); stan zaopatrzenia organizmu odzwierciedla stężenie 25-hydroksywitaminy D [25(OH)D] w surowicy. Cholekalcyferol powstaje w skórze pod wpływem promieniowania ultrafioletowego B, a z pożywienia i preparatów wchłania się w jelicie razem z tłuszczami. Następnie jest hydroksylowany w wątrobie do 25(OH)D, czyli głównej postaci krążącej i magazynowanej, a w nerkach do 1,25-dihydroksywitaminy D. Reguluje gospodarkę wapniowo-fosforanową — wspiera wchłanianie wapnia i fosforu oraz mineralizację kości, a także uczestniczy w funkcjonowaniu mięśni. Postać D3 jest na ogół skuteczniejsza w podnoszeniu i utrzymywaniu stężenia 25(OH)D niż D2. Jako witamina rozpuszczalna w tłuszczach kumuluje się w organizmie, dlatego jej podaż rozpatruje się w skali tygodni i miesięcy, nie jednej porcji.
1 tabletka | Maks: 1 | Pora: rano przy posiłku.
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności określa dla osób dorosłych wystarczające spożycie witaminy D na poziomie 15 µg (600 j.m.) na dobę (EFSA, 2016). W 2023 roku panel EFSA utrzymał górny tolerowany poziom spożycia dla osób dorosłych, w tym kobiet w ciąży i karmiących piersią, na 100 µg (4000 j.m.) równoważnika witaminy D na dobę; ta sama wartość obowiązuje młodzież w wieku od 11 do 17 lat, a dla dzieci w wieku od 1 do 10 lat limit wynosi 50 µg (2000 j.m.) na dobę ze względu na mniejszą masę ciała. Punktem krytycznym, z którego wyprowadzono limit, jest utrzymująca się hiperkalciuria, uznana za wcześniejszy sygnał nadmiaru niż utrzymująca się hiperkalcemia. Porcje dzienne preparatów dostępnych bez recepty mieszczą się zwykle w przedziale od 1000 do 4000 j.m., więc porcja 4000 j.m. odpowiada całemu limitowi dla osoby dorosłej, a 2000 j.m. jego połowie. Łączenie kilku produktów zawierających witaminę D, na przykład preparatu jednoskładnikowego z wielowitaminowym lub z tranem, może limit przekroczyć.
Nadmiar wapnia, hiperparatyreoza, choroby nerek; hiperkalcemia, sarkoidoza i inne choroby ziarniniakowe, nadczynność przytarczyc.
Nie przyjmować z suplementami zawierającymi duże dawki witaminy A. Skonsultować z lekarzem w ciąży. Nie przekraczać 40 mg cynku na dobę przy długotrwałym stosowaniu (górny tolerowany poziom spożycia UL wg IOM; EFSA 25 mg) — nadmiar upośledza wchłanianie miedzi. Wysokie dawki witaminy D mogą powodować hiperkalcemię; ostrożnie przy sarkoidozie/chorobach ziarniniakowych i diuretykach tiazydowych — kontrolować 25(OH)D (NIH ODS; EFSA UL 100 µg/4000 IU).
Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu ani przy hiperwitaminozie D. Preparatów z witaminą D nie stosuje się przy podwyższonym stężeniu wapnia we krwi lub w moczu oraz w chorobach i stanach do nich prowadzących, takich jak szpiczak, przerzuty nowotworu do kości i pierwotna nadczynność przytarczyc, a także przy kamicy nerkowej i zwapnieniu nerek oraz przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek i niewydolności nerek — tak brzmią przeciwwskazania w charakterystyce leczniczych preparatów cholekalcyferolu. Przy łagodniejszych zaburzeniach czynności nerek witaminę D stosuje się ostrożnie, kontrolując stężenie wapnia i fosforanów, ze względu na ryzyko zwapnienia tkanek miękkich. Ostrożności wymaga sarkoidoza, w której rośnie przekształcanie witaminy D do postaci aktywnej, a także pozostałe choroby ziarniniakowe, w tym gruźlica, oraz niektóre chłoniaki i uwarunkowane genetycznie zaburzenia przemiany witaminy D z opisywanymi mutacjami genów CYP24A1 i SLC34A1. Przyjmowanie porcji przekraczających górny tolerowany poziom spożycia, czyli 100 µg (4000 j.m.) na dobę dla osób dorosłych, wymaga zalecenia lekarza i kontroli. Przed rozpoczęciem suplementacji należy sprawdzić, czy witamina D nie występuje już w innych stosowanych produktach — sumowanie porcji z kilku źródeł łatwo prowadzi do przekroczenia limitu. Kobiety w ciąży i karmiące piersią oraz osoby przyjmujące leki na stałe powinny ustalić dawkowanie z lekarzem lub farmaceutą.
Witamina D rozpuszcza się w tłuszczach i kumuluje w organizmie, dlatego skutki nadmiaru narastają powoli i przez długi czas mogą pozostać niezauważone. Przewlekłe przyjmowanie ilości przekraczających górny tolerowany poziom spożycia prowadzi do nadmiernego wydalania wapnia z moczem, a następnie do podwyższonego stężenia wapnia we krwi. W piśmiennictwie opisywane objawy nadmiaru to zmęczenie, osłabienie, splątanie, trudności z koncentracją, senność i apatia, wymioty, zaparcia, wielomocz oraz wzmożone pragnienie, a także skrócenie odstępu QT w zapisie EKG. Za stężenie toksyczne przyjmuje się 25(OH)D powyżej 100 ng/ml, a objawy opisywano zwykle przy wartościach powyżej 150–200 ng/ml. Przyjmowanie wysokich porcji bez oznaczenia stężenia 25(OH)D w surowicy nie daje dodatkowych korzyści. Nie należy łączyć kilku preparatów zawierających witaminę D ani przekraczać porcji zalecanej przez producenta. Suplement diety nie jest lekiem i nie zastępuje zróżnicowanej diety ani leczenia. Interakcje z lekami. Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają wydalanie wapnia z moczem, co przy jednoczesnej podaży witaminy D zwiększa ryzyko hiperkalcemii i wymaga kontroli stężenia wapnia we krwi. Hiperkalcemia nasila toksyczność glikozydów nasercowych, dlatego przy ich stosowaniu zaleca się monitorowanie EKG i stężenia wapnia. Żywice jonowymienne, na przykład kolestyramina, oraz środki przeczyszczające typu oleju parafinowego zmniejszają wchłanianie witaminy D z przewodu pokarmowego. Ryfampicyna, fenytoina i barbiturany przyspieszają metabolizm cholekalcyferolu i mogą osłabiać jego działanie. Aktynomycyna i przeciwgrzybicze pochodne imidazolu hamują nerkową 1-alfa-hydroksylazę, czyli enzym przekształcający 25-hydroksywitaminę D w postać aktywną. Kortykosteroidy zmniejszają wchłanianie wapnia. Powyższe zestawienie pochodzi z charakterystyki leczniczych preparatów cholekalcyferolu i nie zastępuje konsultacji — przy lekach przyjmowanych na stałe dawkowanie należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Stosowanie skonsultuj z lekarzem lub farmaceutą.
Zaloguj się lub utwórz konto, aby korzystać z usług serwisu.
Nazwa leku to dane o Twoim zdrowiu. Zapiszemy je na Twoim koncie wyłącznie po to, by sprawdzać interakcje z suplementami i innymi lekami z Twojej listy. Dane widzisz tylko Ty. W każdej chwili możesz usunąć pojedynczy wpis, całą listę albo całe konto. Podstawa: wyraźna zgoda (art. 9 ust. 2 lit. a RODO).