Inozytol (mio-inozytol) — działanie, dawkowanie i bezpieczeństwo
Monografia składnika: Inozytol — mechanizm
Inozytol — czym jest
Inozytol to alkohol cukrowy występujący naturalnie w organizmie i w żywności (owoce, rośliny strączkowe, zboża). Najlepiej poznaną postacią jest mio-inozytol; w suplementach spotyka się też D-chiro-inozytol, często w proporcji zbliżonej do fizjologicznej 40:1. Inozytole bywają zaliczane do substancji witaminopodobnych.
Mechanizm i kierunki badań
Mio-inozytol jest prekursorem wtórnych przekaźników uczestniczących w przekazywaniu sygnału insuliny w komórce. Z tego względu był badany głównie w kontekście insulinooporności i zespołu policystycznych jajników (PCOS). W zbiorczej analizie randomizowanych badań inozytol wiązał się z częstszą normalizacją cyklu miesiączkowego oraz poprawą wybranych parametrów metabolicznych, wykazując skuteczność nie mniejszą niż porównywana metformina (PMID: 36703143); podobne obserwacje pochodzą z bezpośrednich badań porównawczych (PMID: 27808588). Inozytol nie posiada autoryzowanego oświadczenia zdrowotnego zatwierdzonego przez EFSA.
Dawkowanie
W badaniach nad mio-inozytolem stosowano najczęściej 2–4 g na dobę, a w części prac 1–1,2 g, zwykle w połączeniu z kwasem foliowym (PMID 36703143, PMID 18074942). EFSA nie ustaliła referencyjnego spożycia dla inozytolu.
Bezpieczeństwo i ostrzeżenia
Inozytol jest zwykle dobrze tolerowany; przy wyższych dawkach mogą wystąpić łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, luźne stolce). Osoby przyjmujące leki wpływające na gospodarkę węglowodanową oraz kobiety w ciąży powinny stosować inozytol wyłącznie po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Informacje zawarte w artykule mają charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowią porady medycznej ani farmaceutycznej. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zmianą suplementacji skonsultuj się ze specjalistą.