Dziurawiec a izawukonazol — czy można je łączyć?
Wysokie ryzyko — Dziurawiec a izawukonazol — spadek stężenia leku przeciwgrzybiczego
Na czym polega
Izawukonazol jest lekiem przeciwgrzybiczym z grupy azoli, stosowanym w leczeniu inwazyjnej aspergilozy i mukormykozy, czyli ciężkich zakażeń grzybiczych. Charakterystyka produktu leczniczego Cresemba wymienia ziele dziurawca w punkcie przeciwwskazań wśród silnych induktorów CYP3A4/5 i zakazuje jednoczesnego podawania, ponieważ induktory te mogą znacznie zmniejszyć stężenie izawukonazolu w osoczu, czyli w płynnej części krwi. W tabeli interakcji dokument mówi, że badań z dziurawcem nie przeprowadzono, a stężenie leku może ulec znacznemu zmniejszeniu; dla ryfampicyny podaje zmierzony spadek ekspozycji, czyli łącznej ilości leku docierającej do krwi, o 90%. Ulotka dla pacjenta wymienia ziele dziurawca wśród leków, przy których nie należy stosować leku Cresemba. Skutkiem dla pacjenta jest mniejsza ilość leku przeciwgrzybiczego we krwi w czasie leczenia ciężkiego zakażenia; następstw klinicznych tego spadku przy dziurawcu dokument nie opisuje. Dziurawiec wpływa tą samą drogą także na inne leki; część tych par ma osobne wpisy.
Dlaczego
Wiadomo, że hiperforyna z dziurawca pobudza receptor jądrowy PXR, czyli komórkowy czujnik substancji obcych. Pobudzony receptor zwiększa w wątrobie i w ścianie jelita ilość enzymu CYP3A4 oraz glikoproteiny P, czyli białka wypompowującego leki z komórek jelita z powrotem do jego światła. Takie zwiększenie ilości enzymu i białka transportującego nazywa się indukcją. Narasta ona przez kilkanaście dni od rozpoczęcia przyjmowania ziela, a po jego odstawieniu ustępuje stopniowo. Lek rozkładany tą drogą jest usuwany szybciej, więc jego stężenie we krwi spada. Charakterystyka podaje, że izawukonazol jest substratem CYP3A4 i CYP3A5, czyli jest przez te enzymy rozkładany, więc induktor tych enzymów obniża jego stężenie.
Co robić
Nie stosować preparatów z dziurawcem w czasie leczenia izawukonazolem; charakterystyka wymienia to połączenie wśród przeciwwskazań. Osoba, która już przyjmuje oba, powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Leku nie należy odstawiać samodzielnie ani zmieniać jego dawki. Po odstawieniu dziurawca jego wpływ na enzymy i transportery utrzymuje się do około dwóch tygodni, więc odstawienie ziela tuż przed leczeniem nie znosi interakcji. O przyjmowaniu dziurawca należy powiedzieć lekarzowi przed pierwszą dawką leku.
Potwierdza dokument urzędowy
„Jednoczesne podawanie z silnymi induktorami cytochromu CYP3A4/5, takimi jak ryfampicyna, ryfabutyna, karbamazepina, długo działające barbiturany (np. fenobarbital), fenytoina i ziele dziurawca lub umiarkowanymi induktorami cytochromu CYP3A4/5, takimi jak efawirenz, nafcylina i etrawiryna (patrz punkt 4.5). […] jest przeciwwskazane, ponieważ mogą one znacznie zmniejszyć stężenia izawukonazolu w osoczu (patrz punkt 4.3).” — Charakterystyka Produktu Leczniczego Cresemba (izawukonazol), kapsułki twarde, sekcja 4.3 i 4.5; ulotka dla pacjenta „Kiedy nie stosować leku Cresemba”, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Źródła
Dane w formie cytowalnej
Zbiór w wersji cytowalnej (zrzut z dnia deponowania, CC BY 4.0): doi.org/10.5281/zenodo.21532404
Zobacz monografię składnika: Dziurawiec (Hypericum perforatum)
Dziurawiec — inne interakcje
- Wysokie ryzykoDziurawiec z fluoksetyną — ryzyko zespołu serotoninowego
- Wysokie ryzykoDziurawiec obniża stężenie cyklosporyny
- Wysokie ryzykoDziurawiec osłabia działanie antykoncepcji hormonalnej
- Wysokie ryzykoDziurawiec obniża stężenie indynawiru — ryzyko niepowodzenia leczenia HIV
- Wysokie ryzykoDziurawiec obniża stężenie takrolimusu — ryzyko odrzucenia przeszczepu
- Wysokie ryzykoDziurawiec osłabia działanie warfaryny; przy acenokumarolu zalecana ostrożność
Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Stosowanie skonsultuj z lekarzem lub farmaceutą.