Dziurawiec a lefamulina — czy można je łączyć?
Wysokie ryzyko — Dziurawiec a lefamulina — spadek stężenia antybiotyku
Na czym polega
Lefamulina jest antybiotykiem z grupy pleuromutylin, stosowanym w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc u dorosłych. Charakterystyka produktu leczniczego Xenleta podaje, że produkty o umiarkowanym lub silnym działaniu indukującym CYP3A, wśród których wymienia ziele dziurawca, mogą zmniejszać stężenie lefamuliny w osoczu, czyli w płynnej części krwi, i osłabiać jej działanie terapeutyczne. Jednoczesne podawanie jest według tego dokumentu przeciwwskazane. W tabeli interakcji dokument podaje przy dziurawcu, że badań nie przeprowadzono, a spodziewany jest spadek stężenia lefamuliny. Dla ryfampicyny podaje spadek ekspozycji, czyli łącznej ilości leku docierającej do krwi, do 0,28 wartości bez ryfampicyny, czyli o niemal trzy czwarte. Punkt przeciwwskazań wymienia silne i umiarkowane induktory CYP3A na przykładzie efawirenzu, fenytoiny i ryfampicyny; dziurawiec z nazwy stoi w punkcie interakcji. Dziurawiec wpływa tą samą drogą także na inne leki; część tych par ma osobne wpisy.
Dlaczego
Wiadomo, że hiperforyna z dziurawca pobudza receptor jądrowy PXR, czyli komórkowy czujnik substancji obcych. Pobudzony receptor zwiększa w wątrobie i w ścianie jelita ilość enzymu CYP3A4 oraz glikoproteiny P, czyli białka wypompowującego leki z komórek jelita z powrotem do jego światła. Takie zwiększenie ilości enzymu i białka transportującego nazywa się indukcją. Narasta ona przez kilkanaście dni od rozpoczęcia przyjmowania ziela, a po jego odstawieniu ustępuje stopniowo. Lek rozkładany tą drogą jest usuwany szybciej, więc jego stężenie we krwi spada. Charakterystyka wymienia induktory CYP3A i glikoproteiny P razem i podaje spadek stężenia lefamuliny jako skutek działania obu.
Co robić
Nie stosować preparatów z dziurawcem w czasie leczenia lefamuliną; charakterystyka zakazuje tego połączenia. Osoba przyjmująca dziurawiec, której przepisano lefamulinę, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed pierwszą dawką antybiotyku. Osoba, która już przyjmuje oba, powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Leku nie należy odstawiać samodzielnie ani przerywać kuracji. Po odstawieniu dziurawca jego wpływ na enzymy i transportery utrzymuje się do około dwóch tygodni, więc odstawienie ziela tuż przed kuracją nie znosi interakcji. O terminie odstawienia decyduje lekarz.
Potwierdza dokument urzędowy
„Produkty lecznicze o umiarkowanym lub silnym działaniu indukującym CYP3A (np. ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego [Hypericum perforatum], karbamazepina, fenytoina, bozentan, efawirenz, prymidon) mogą znacząco zmniejszać stężenie lefamuliny w osoczu i zmniejszać jej działanie terapeutyczne. Jednoczesne podawanie tych produktów leczniczych z lefamuliną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).” — Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta (lefamulina), tabletki powlekane, sekcja 4.5; 4.3, klasa induktorów CYP3A, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Źródła
Dane w formie cytowalnej
Zbiór w wersji cytowalnej (zrzut z dnia deponowania, CC BY 4.0): doi.org/10.5281/zenodo.21532404
Zobacz monografię składnika: Dziurawiec (Hypericum perforatum)
Dziurawiec — inne interakcje
- Wysokie ryzykoDziurawiec z fluoksetyną — ryzyko zespołu serotoninowego
- Wysokie ryzykoDziurawiec obniża stężenie cyklosporyny
- Wysokie ryzykoDziurawiec osłabia działanie antykoncepcji hormonalnej
- Wysokie ryzykoDziurawiec obniża stężenie indynawiru — ryzyko niepowodzenia leczenia HIV
- Wysokie ryzykoDziurawiec obniża stężenie takrolimusu — ryzyko odrzucenia przeszczepu
- Wysokie ryzykoDziurawiec osłabia działanie warfaryny; przy acenokumarolu zalecana ostrożność
Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Stosowanie skonsultuj z lekarzem lub farmaceutą.