Lewotyroksyna a selen — czy można je łączyć?

Dejodynazy jodotyroninowe, które przekształcają tyroksynę w czynną trijodotyroninę, zawierają w centrum aktywnym selen w postaci selenocysteiny. Selen jest zatem potrzebny do pracy tych enzymów, a przegląd piśmiennictwa o selenie i tarczycy podaje, że tarczyca zawiera go więcej niż jakakolwiek inna tkanka i że niedobór selenu nasila objawy autoimmunologicznej choroby tarczycy oraz endemicznego kretynizmu z obrzękiem śluzowatym. Dejodynazy działają na hormon już obecny w tkankach, a nie na lek w przewodzie pokarmowym. Wyniki opisane w tym przeglądzie wskazują na możliwą skuteczność selenu w obniżaniu miana przeciwciał przeciw peroksydazie tarczycowej, przy czym autorzy zaznaczają, że pozostaje sporne, którym chorym takie postępowanie przynosi korzyść. Charakterystyka produktu leczniczego Euthyrox N wymienia wśród substancji zaburzających wchłanianie lewotyroksyny preparaty żelaza, soli wapnia i glinu oraz produkty zawierające soję. Selenu wśród nich nie wymienia, co oznacza brak takiego zapisu w dokumencie, a nie dowód, że selen pozostaje bez wpływu.

Selen, wbudowany jako selenocysteina w centrum aktywne dejodynaz, warunkuje ich aktywność katalityczną, od której zależy powstawanie trijodotyroniny z tyroksyny.

„Według doniesień literaturowych leki zawierające glin (leki zobojętniające, sukralfat) mogą osłabiać działanie lewotyroksyny, dlatego produkty lecznicze zawierające lewotyroksynę należy stosować co najmniej 2 godziny przed podaniem leków zawierających glin. To samo dotyczy produktów leczniczych zawierających żelazo i sole wapnia.” — Charakterystyka Produktu Leczniczego Euthyrox N (lewotyroksyna sodowa), tabletki, sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20810577/
Duntas LH, J Clin Endocrinol Metab 2010;95(12):5180-5188 (PMID 20810577); Charakterystyka Produktu Leczniczego Euthyrox N, punkt 4.5

Zbiór w wersji cytowalnej (zrzut z dnia deponowania, CC BY 4.0): doi.org/10.5281/zenodo.21532404