W skrócie: Omega-3 a pirtobrutynib i zanubrutynib: możliwe większe ryzyko krwawień. Podczas leczenia pirtobrutynibem albo zanubrutynibem nie należy przyjmować preparatów omega-3, w tym oleju rybiego i tranu, bez zgody lekarza prowadzącego. Osoba, która już przyjmuje takie preparaty, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia. Gdy leczenie trwa, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi jak najszybciej. Pilnego kontaktu z lekarzem wymaga każdy z tych objawów: krwawienie z nosa, dziąseł lub przewodu pokarmowego, krew w moczu, nietypowe siniaki. Pirtobrutynibu ani zanubrutynibu nie należy odstawiać samodzielnie.
Pirtobrutynib i zanubrutynib wchodzi w udokumentowane interakcje z: omega-3 (EPA/DHA), siemię lniane, witamina E. Poniżej 3 interakcji — mechanizm, zalecenie i źródło dla każdej.
Zestawienie: 3 udokumentowanych interakcji
W tym 3 wymagających ostrożności. Każdą pozycję rozwija karta niżej — z mechanizmem, postępowaniem i źródłem.
Podczas leczenia pirtobrutynibem albo zanubrutynibem nie należy przyjmować preparatów omega-3, w tym oleju rybiego i tranu, bez zgody lekarza prowadzącego. Osoba, która już przyjmuje takie preparaty, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia. Gdy leczenie trwa, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi jak najszybciej. Pilnego kontaktu z lekarzem wymaga każdy z tych objawów: krwawienie z nosa, dziąseł lub przewodu pokarmowego, krew w moczu, nietypowe siniaki. Pirtobrutynibu ani zanubrutynibu nie należy odstawiać samodzielnie.
Podczas leczenia pirtobrutynibem albo zanubrutynibem nie należy przyjmować siemienia lnianego ani oleju lnianego bez zgody lekarza prowadzącego. Olej lniany obejmuje to zalecenie z ostrożności. Dotyczy to także preparatów wieloskładnikowych z tymi składnikami. Osoba, która już przyjmuje siemię lub olej lniany, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia. Gdy leczenie trwa, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi jak najszybciej. Pilnego kontaktu z lekarzem wymaga każdy z tych objawów: krwawienie z nosa, dziąseł lub przewodu pokarmowego, krew w moczu, nietypowe siniaki. Pirtobrutynibu ani zanubrutynibu nie należy odstawiać samodzielnie. Według monografii ziołowej Unii Europejskiej siemię lniane może opóźniać wchłanianie innych leków. Gdy lekarz zgodzi się na siemię, między nim a lekami przyjmowanymi doustnie należy zachować odstęp co najmniej od pół godziny do godziny.
Podczas leczenia pirtobrutynibem albo zanubrutynibem nie należy przyjmować preparatów witaminy E bez zgody lekarza prowadzącego. Dotyczy to także preparatów wielowitaminowych z witaminą E. W razie wątpliwości, czy preparat zawiera witaminę E, warto zapytać farmaceutę. Osoba, która już przyjmuje takie preparaty, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia. Gdy leczenie trwa, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi jak najszybciej. Pilnego kontaktu z lekarzem wymaga każdy z tych objawów: krwawienie z nosa, dziąseł lub przewodu pokarmowego, krew w moczu, nietypowe siniaki. Pirtobrutynibu ani zanubrutynibu nie należy odstawiać samodzielnie.
Czego to zestawienie nie mówi. Wymienia wyłącznie interakcje, które mamy udokumentowane i zweryfikowane przez farmaceutę.
Nieobecność substancji w tabeli nie znaczy, że jej połączenie z Pirtobrutynib i zanubrutynib jest bezpieczne — znaczy, że nie mamy o nim wpisu.
O każdym łączeniu decyduje lekarz lub farmaceuta znający pełną listę przyjmowanych preparatów.
Ważne: Materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny, nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty.
Suplementy diety nie są lekami i nie służą leczeniu. Przed łączeniem suplementów z lekami
skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą — nie modyfikuj terapii samodzielnie.
Część treści w tej sekcji została wygenerowana z pomocą sztucznej inteligencji (AI) na podstawie źródeł naukowych — zgodnie z zasadami redakcyjnymi SuplerMed. Nie stanowi porady medycznej: przed zastosowaniem skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Sprawdź swoje substancje w bazie interakcji
Podaj wszystko, co przyjmujesz — także leki bez recepty, antykoncepcję hormonalną, zioła i herbatki ziołowe. Czego nie podasz, tego narzędzie nie sprawdzi.
Narzędzie zestawia parami substancje, które podasz, i szuka ich w bazie udokumentowanych interakcji. Konto nie jest potrzebne. Wpisuj po jednej nazwie w pole: substancję („magnez”) albo nazwę leku z opakowania („Euthyrox”) — przy lekach pole podpowiada nazwy z Rejestru Produktów Leczniczych. Nazw handlowych suplementów nie rozpoznajemy — przy nich podaj składnik z etykiety.
Pirtobrutynib i zanubrutynib są lekami przeciwnowotworowymi z tej samej grupy co ibrutynib. Hamują enzym nazywany kinazą tyrozynową Brutona. Pirtobrutynib stosuje się u dorosłych z chłoniakiem z komórek płaszcza, nawrotowym lub opornym na leczenie, po wcześniejszym leczeniu innym lekiem z tej grupy, albo z przewlekłą białaczką limfocytową. Zanubrutynib stosuje się u dorosłych między innymi z makroglobulinemią Waldenströma, z niektórymi chłoniakami albo z przewlekłą białaczką limfocytową. Charakterystyki produktu leczniczego obu leków opisują krwawienia, także ciężkie i zakończone zgonem. Charakterystyka to dokument z informacjami o leku, przeznaczony dla lekarzy. Olej rybi jest głównym źródłem kwasów EPA i DHA w suplementach. Ulotki dla pacjenta wymieniają go wśród suplementów, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, obok witaminy E i siemienia lnianego. Według ulotek osoba stosująca taki suplement powinna przed rozpoczęciem leczenia poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Charakterystyki obu leków nie wymieniają tych suplementów. Charakterystyka ibrutynibu zaleca unikać suplementów takich jak olej rybi i witamina E.
Postępowanie opisane w źródle: Podczas leczenia pirtobrutynibem albo zanubrutynibem nie należy przyjmować preparatów omega-3, w tym oleju rybiego i tranu, bez zgody lekarza prowadzącego. Osoba, która już przyjmuje takie preparaty, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia. Gdy leczenie trwa, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi jak najszybciej. Pilnego kontaktu z lekarzem wymaga każdy z tych objawów: krwawienie z nosa, dziąseł lub przewodu pokarmowego, krew w moczu, nietypowe siniaki. Pirtobrutynibu ani zanubrutynibu nie należy odstawiać samodzielnie.
Mechanizm i źródło
Mechanizm: Według charakterystyki zanubrutynibu mechanizm krwawień u osób leczonych tym lekiem nie jest dobrze poznany. Charakterystyki obu leków podają, że ryzyko krwawień może być większe u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe. Kwasy omega-3 osłabiają zlepianie się płytek krwi. Mogą więc nasilać skłonność do krwawień. Źródła nie przytaczają badań ani opisów przypadków łącznego stosowania kwasów omega-3 z tymi lekami.
Źródło: Jaypirca (pirtobrutynib), tabletki powlekane: ulotka dla pacjenta, punkt 2, „Lek Jaypirca a inne leki”, oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego, pkt 4.1 i 4.4. Brukinsa (zanubrutynib): ulotka dla pacjenta, punkt 2, „Lek BRUKINSA a inne leki”, oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego, pkt 4.1 i 4.4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imbruvica (ibrutynib), pkt 4.4. Europejska Agencja Leków. Dostęp: 01.10.2026.
Potwierdza dokument urzędowy: „Lek Jaypirca może zwiększyć u pacjenta skłonność do krwawień. Dlatego należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje inne leki zwiększające ryzyko krwawienia. Do tych leków zalicza się: […] suplementy, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, takie jak olej rybi, witamina E lub siemię lniane.”
— Jaypirca (pirtobrutynib), tabletki powlekane, sekcja Ulotka dla pacjenta, „Lek Jaypirca a inne leki”, Europejska Agencja Leków (EMA).
OstrożnośćDowody: ulotka dla pacjenta, bez badań i opisów przypadków łącznego stosowania
Pirtobrutynib i zanubrutynib są lekami przeciwnowotworowymi z tej samej grupy co ibrutynib. Hamują enzym nazywany kinazą tyrozynową Brutona. Pirtobrutynib stosuje się u dorosłych z chłoniakiem z komórek płaszcza, nawrotowym lub opornym na leczenie, po wcześniejszym leczeniu innym lekiem z tej grupy, albo z przewlekłą białaczką limfocytową. Zanubrutynib stosuje się u dorosłych między innymi z makroglobulinemią Waldenströma, z niektórymi chłoniakami albo z przewlekłą białaczką limfocytową. Charakterystyki produktu leczniczego obu leków opisują krwawienia, także ciężkie i zakończone zgonem. Charakterystyka to dokument z informacjami o leku, przeznaczony dla lekarzy. Ulotki dla pacjenta wymieniają siemię lniane wśród suplementów, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, obok oleju rybiego i witaminy E. Według ulotek osoba stosująca taki suplement powinna przed rozpoczęciem leczenia poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Charakterystyki obu leków nie wymieniają siemienia lnianego. Ulotki nie rozstrzygają, czy ostrzeżenie obejmuje także olej lniany.
Postępowanie opisane w źródle: Podczas leczenia pirtobrutynibem albo zanubrutynibem nie należy przyjmować siemienia lnianego ani oleju lnianego bez zgody lekarza prowadzącego. Olej lniany obejmuje to zalecenie z ostrożności. Dotyczy to także preparatów wieloskładnikowych z tymi składnikami. Osoba, która już przyjmuje siemię lub olej lniany, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia. Gdy leczenie trwa, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi jak najszybciej. Pilnego kontaktu z lekarzem wymaga każdy z tych objawów: krwawienie z nosa, dziąseł lub przewodu pokarmowego, krew w moczu, nietypowe siniaki. Pirtobrutynibu ani zanubrutynibu nie należy odstawiać samodzielnie. Według monografii ziołowej Unii Europejskiej siemię lniane może opóźniać wchłanianie innych leków. Gdy lekarz zgodzi się na siemię, między nim a lekami przyjmowanymi doustnie należy zachować odstęp co najmniej od pół godziny do godziny.
Mechanizm i źródło
Mechanizm: Według charakterystyki zanubrutynibu mechanizm krwawień u osób leczonych tym lekiem nie jest dobrze poznany. Charakterystyki obu leków podają, że ryzyko krwawień może być większe u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe. Ulotki nie podają, w jaki sposób siemię lniane może zwiększać ryzyko krwawień. Źródła nie przytaczają badań ani opisów przypadków łącznego stosowania siemienia lnianego z tymi lekami.
Źródło: Jaypirca (pirtobrutynib), tabletki powlekane: ulotka dla pacjenta, punkt 2, „Lek Jaypirca a inne leki”, oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego, pkt 4.1 i 4.4. Brukinsa (zanubrutynib): ulotka dla pacjenta, punkt 2, „Lek BRUKINSA a inne leki”, oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego, pkt 4.1 i 4.4. Europejska Agencja Leków. European Union herbal monograph on Linum usitatissimum L., semen, EMA/HMPC/377675/2014, pkt 4.5. Dostęp: 01.10.2026.
Potwierdza dokument urzędowy: „Lek Jaypirca może zwiększyć u pacjenta skłonność do krwawień. Dlatego należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje inne leki zwiększające ryzyko krwawienia. Do tych leków zalicza się: […] suplementy, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, takie jak olej rybi, witamina E lub siemię lniane.”
— Jaypirca (pirtobrutynib), tabletki powlekane, sekcja Ulotka dla pacjenta, „Lek Jaypirca a inne leki”, Europejska Agencja Leków (EMA).
OstrożnośćDowody: ulotka dla pacjenta, bez badań i opisów przypadków łącznego stosowania
Pirtobrutynib i zanubrutynib są lekami przeciwnowotworowymi z tej samej grupy co ibrutynib. Hamują enzym nazywany kinazą tyrozynową Brutona. Pirtobrutynib stosuje się u dorosłych z chłoniakiem z komórek płaszcza, nawrotowym lub opornym na leczenie, po wcześniejszym leczeniu innym lekiem z tej grupy, albo z przewlekłą białaczką limfocytową. Zanubrutynib stosuje się u dorosłych między innymi z makroglobulinemią Waldenströma, z niektórymi chłoniakami albo z przewlekłą białaczką limfocytową. Charakterystyki produktu leczniczego obu leków opisują krwawienia, także ciężkie i zakończone zgonem. Charakterystyka to dokument z informacjami o leku, przeznaczony dla lekarzy. Ulotki dla pacjenta wymieniają witaminę E wśród suplementów, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, obok oleju rybiego i siemienia lnianego. Według ulotek osoba stosująca taki suplement powinna przed rozpoczęciem leczenia poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Charakterystyki obu leków nie wymieniają tych suplementów. Charakterystyka ibrutynibu zaleca unikać suplementów takich jak olej rybi i witamina E.
Postępowanie opisane w źródle: Podczas leczenia pirtobrutynibem albo zanubrutynibem nie należy przyjmować preparatów witaminy E bez zgody lekarza prowadzącego. Dotyczy to także preparatów wielowitaminowych z witaminą E. W razie wątpliwości, czy preparat zawiera witaminę E, warto zapytać farmaceutę. Osoba, która już przyjmuje takie preparaty, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia. Gdy leczenie trwa, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi jak najszybciej. Pilnego kontaktu z lekarzem wymaga każdy z tych objawów: krwawienie z nosa, dziąseł lub przewodu pokarmowego, krew w moczu, nietypowe siniaki. Pirtobrutynibu ani zanubrutynibu nie należy odstawiać samodzielnie.
Mechanizm i źródło
Mechanizm: Według charakterystyki zanubrutynibu mechanizm krwawień u osób leczonych tym lekiem nie jest dobrze poznany. Charakterystyki obu leków podają, że ryzyko krwawień może być większe u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe. Witamina E w większych dawkach osłabia zlepianie się płytek krwi i może hamować działanie witaminy K, potrzebnej do krzepnięcia krwi. Może więc nasilać skłonność do krwawień. Źródła nie przytaczają badań ani opisów przypadków łącznego stosowania witaminy E z tymi lekami.
Źródło: Jaypirca (pirtobrutynib), tabletki powlekane: ulotka dla pacjenta, punkt 2, „Lek Jaypirca a inne leki”, oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego, pkt 4.1 i 4.4. Brukinsa (zanubrutynib): ulotka dla pacjenta, punkt 2, „Lek BRUKINSA a inne leki”, oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego, pkt 4.1 i 4.4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imbruvica (ibrutynib), pkt 4.4. Europejska Agencja Leków. Dostęp: 01.10.2026.
Potwierdza dokument urzędowy: „Lek Jaypirca może zwiększyć u pacjenta skłonność do krwawień. Dlatego należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje inne leki zwiększające ryzyko krwawienia. Do tych leków zalicza się: […] suplementy, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, takie jak olej rybi, witamina E lub siemię lniane.”
— Jaypirca (pirtobrutynib), tabletki powlekane, sekcja Ulotka dla pacjenta, „Lek Jaypirca a inne leki”, Europejska Agencja Leków (EMA).
