Skład, działanie, interakcje z lekami i aktualne ceny — dla specjalistów i pacjentów
Co z czym nie łączyć — mechanizm, waga ryzyka i źródło przy każdej parze.
247interakcji Składniki MonografieSubstancja po substancji: mechanizm działania, zakres dawek i źródła naukowe.
Pełny indeks Artykuły AnalizyOpracowania z mechanizmem działania i cytowanym źródłem.
Pełna listaDiglicynian magnezu; kwas cytrynowy; dwutlenek krzemu
Magnez jest makroelementem pełniącym funkcję kofaktora w licznych reakcjach enzymatycznych metabolizmu energetycznego i syntezy białek; uczestniczy w przewodnictwie nerwowo-mięśniowym oraz utrzymaniu równowagi elektrolitowej. Biodostępność zależy od formy chemicznej — sole organiczne, takie jak cytrynian czy diglicynian, wchłaniają się na ogół lepiej niż słabo rozpuszczalny tlenek. Zakres tych funkcji znajduje odzwierciedlenie w unijnym wykazie oświadczeń zdrowotnych dopuszczonych rozporządzeniem (UE) nr 432/2012, które zawiera dziesięć pozycji dotyczących magnezu. Przemian energetycznych i budowy białek dotyczą oświadczenia „Magnez przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego” oraz „Magnez pomaga w prawidłowej syntezie białka” (EFSA Journal 2009; 7(9):1216). Dla tkanki nerwowej i mięśniowej autoryzowano brzmienia „Magnez pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego” (EFSA Journal 2009; 7(9):1216) i „Magnez pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu mięśni” (EFSA Journal 2009; 7(9):1216, 2010;8(10):1807), a gospodarki jonowej — „Magnez pomaga w utrzymaniu równowagi elektrolitowej” (EFSA Journal 2009; 7(9):1216). Dopuszczono również oświadczenia „Magnez pomaga w utrzymaniu zdrowych kości”, „Magnez pomaga w utrzymaniu zdrowych zębów” i „Magnez odgrywa rolę w procesie podziału komórek” (EFSA Journal 2009; 7(9):1216) oraz „Magnez pomaga w utrzymaniu prawidłowych funkcji psychologicznych” i „Magnez przyczynia się do zmniejszenia uczucia zmęczenia i znużenia” (EFSA Journal 2010;8(10):1807). Każde z tych oświadczeń można stosować wyłącznie w odniesieniu do żywności będącej przynajmniej źródłem magnezu w rozumieniu załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. Wykaz nie przewiduje dla żadnego z nich dodatkowych ograniczeń ani ostrzeżeń — nie wskazano ich przy żadnym z dziesięciu wpisów, wobec czego granice stosowania preparatu wynikają z wartości referencyjnych podaży i z opisanych niżej interakcji, nie z warunków nadawania oświadczenia.
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności określa wystarczające spożycie magnezu dla osób dorosłych na 350 mg na dobę dla mężczyzn i 300 mg na dobę dla kobiet (EFSA, 2015); wartości te dotyczą całodziennego spożycia z dietą. Odrębnie ustalono górny tolerowany poziom spożycia na 250 mg na dobę (SCF, 2001). Wartość ta dotyczy wyłącznie magnezu z suplementów, wody i żywności wzbogacanej, w postaci tlenku oraz łatwo dysocjujących soli, i nie obejmuje pierwiastka naturalnie obecnego w pożywieniu. Obie wartości uzupełniają się: pierwsza określa całkowite zapotrzebowanie, druga — najwyższą ilość pochodzącą z preparatu. W Stanach Zjednoczonych limit dla form suplementacyjnych jest wyższy i wynosi 350 mg na dobę. Zawartość deklarowana na opakowaniu bywa podawana jako masa związku chemicznego, a nie pierwiastka; ilość czystego magnezu jest wtedy niższa niż deklarowana masa związku.
Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z niewydolnością nerek, u których wydalanie magnezu jest upośledzone; u nich suplementacja wymaga decyzji lekarza. Magnez tworzy nierozpuszczalne kompleksy z antybiotykami tetracyklinowymi i chinolonowymi, co ogranicza wchłanianie leku — preparatów nie należy przyjmować jednocześnie. Zmniejsza również wchłanianie bisfosfonianów stosowanych w osteoporozie. Równoległe stosowanie diuretyków pętlowych lub tiazydowych albo długotrwałe leczenie inhibitorami pompy protonowej wymaga konsultacji lekarskiej ze względu na wpływ tych leków na gospodarkę magnezową. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny omówić stosowanie preparatu z lekarzem.
Wysokie dawki magnezu z suplementów powodują luźne stolce i biegunkę osmotyczną — to właśnie ten efekt posłużył za podstawę górnego limitu 250 mg na dobę. Długotrwałe przyjmowanie inhibitorów pompy protonowej, zwykle powyżej roku, może prowadzić do niedoboru tego pierwiastka, a przewlekłe leczenie diuretykami pętlowymi lub tiazydowymi zwiększa jego utratę z moczem. Suplement diety nie jest lekiem i nie zastępuje zróżnicowanej diety.
Aktualne ceny: 96.90 zł.
Odesłania płatne — z zakupu przez te odnośniki serwis otrzymuje prowizję. Nie zmienia to ceny dla Ciebie.
Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Stosowanie skonsultuj z lekarzem lub farmaceutą.
Nie ustaliliśmy wpisu w rejestrze produktów objętych powiadomieniem dla tej nazwy handlowej. Rejestr nie zawiera kodów EAN, a producenci zgłaszają produkty pod nazwami innymi niż sklepowe — dlatego brak wpisu nie oznacza, że produkt nie został zgłoszony. Rejestr można przeszukać samodzielnie: rejestr RPOP na e-Sanepid.
Zaloguj się lub utwórz konto, aby korzystać z usług serwisu.
Nazwa leku to dane o Twoim zdrowiu. Zapiszemy je na Twoim koncie wyłącznie po to, by sprawdzać interakcje z suplementami i innymi lekami z Twojej listy. Dane widzisz tylko Ty. W każdej chwili możesz usunąć pojedynczy wpis, całą listę albo całe konto. Podstawa: wyraźna zgoda (art. 9 ust. 2 lit. a RODO).