Dziurawiec a fenytoina — czy można je łączyć?

Charakterystyka fenytoiny (Phenytoinum WZF) podaje, że przy preparatach z zielem dziurawca stężenie fenytoiny we krwi się zmniejsza, i wprost zakazuje łączenia: „Nie należy stosować jednocześnie fenytoiny i ziela dziurawca”. Według charakterystyki efekt utrzymuje się przez 2 tygodnie po odstawieniu dziurawca, a po jego odstawieniu stężenie fenytoiny może wzrosnąć i wymaga zmiany dawki.

Dziurawiec pobudza enzymy wątroby, które rozkładają fenytoinę. Jej stężenie we krwi się zmniejsza. Po odstawieniu dziurawca pobudzenie ustępuje stopniowo, a stężenie fenytoiny może znów wzrosnąć.

„Podczas jednoczesnego stosowania preparatów ziołowych zawierających ziele dziurawca i fenytoiny, stężenie fenytoiny w surowicy zmniejsza się w wyniku indukcji enzymów metabolizujących lek. Nie należy stosować jednocześnie fenytoiny i ziela dziurawca. Efekt indukcji enzymów utrzymuje się przez 2 tygodnie od momentu odstawienia preparatu zawierającego ziele dziurawca. Jeżeli pacjent stosuje preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca należy oznaczyć stężenie leku przeciwpadaczkowego i zaprzestać stosowania ziela dziurawca. Po zaprzestaniu stosowania ziela dziurawca, stężenie fenytoiny może się zwiększyć, wymagana jest modyfikacja dawkowania.” — Charakterystyka Produktu Leczniczego Phenytoinum WZF (Phenytoinum), tabletki, sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).

Charakterystyka Produktu Leczniczego — Phenytoinum WZF (Phenytoinum), tabletki, 4.5

Zbiór w wersji cytowalnej (zrzut z dnia deponowania, CC BY 4.0): doi.org/10.5281/zenodo.21532404