Dziurawiec a digoksyna — czy można je łączyć?

Indukcja P-glikoproteiny przez hiperforynę obniża ekspozycję na digoksynę: po 10 dniach przyjmowania wyciągu pole pod krzywą stężenia (AUC 0–24 h) zmalało o 25%, stężenie minimalne o 33%, a maksymalne o 26% (Johne 1999). Ryzyko subterapeutycznego stężenia i nawrotu objawów.

Hiperforyna z dziurawca indukuje glikoproteinę P w jelicie, co nasila usuwanie digoksyny do światła przewodu pokarmowego i zmniejsza jej wchłanianie. Po 10 dniach przyjmowania wyciągu ekspozycja na digoksynę (AUC 0–24 h) spada o około 25%.

„Skojarzenia leków, które podczas jednoczesnego podawania mogą zmniejszać działanie digoksyny: Leki zobojętniające sok żołądkowy, niektóre środki przeczyszczające, kaolin-pektyna, akarboza, neomycyna, penicylamina, ryfampicyna, niektóre cytostatyki, metoklopramid, sulfasalazyna, adrenalina, salbutamol, cholestyramina, fenytoina, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum).” — Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin WZF, 0,25 mg, tabletki, sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10546917/
Johne A, Brockmöller J, Bauer S, Maurer A, Langheinrich M, Roots I. Pharmacokinetic interaction of digoxin with an herbal extract from St John's wort (Hypericum perforatum). Clin Pharmacol Ther 1999;66(4):338-45 (PMID 10546917) — badanie z placebo, zdrowi ochotnicy; po 10 dniach AUC(0-24) digoksyny -25%, stezenie minimalne -33%, Cmax -26%. Abstrakt sprawdzony u zrodla 29.07.2026.

Zbiór w wersji cytowalnej (zrzut z dnia deponowania, CC BY 4.0): doi.org/10.5281/zenodo.21532404