Ostrożność
Dowody: ChPL
glicyna × wapń
Charakterystyka produktu leczniczego Pluscard podaje, że glicyna może tworzyć kompleksy ze związkami metali i że z tego powodu nie należy ich stosować jednocześnie. Dokument mówi o związkach metali ogólnie i nie wylicza pierwiastków; wapń jest jednym z nich, więc uwaga go obejmuje. Charakterystyka nie podaje odstępu ani wielkości wpływu. Uwaga dotyczy przyjęcia dwóch preparatów w tej samej chwili, nie łączenia ich w leczeniu. Osobną sprawą jest diglicynian wapnia, czyli gotowe fabryczne połączenie glicyny z pierwiastkiem, wchłaniane jako całość. Zdania charakterystyki nie przenosi się na taką postać.
Postępowanie opisane w źródle: Preparat wapnia i preparat z glicyną przyjmuj w odstępie. Jeśli preparat wapnia przyjmujesz z zalecenia lekarza, porę ustal z nim albo z farmaceutą. Charakterystyka nie podaje, ile odstęp ma wynosić, więc żadnej liczby godzin tu nie znajdziesz. Najprostsze wyjście to przyjmowanie obu preparatów o różnych porach dnia, na przykład jednego rano, drugiego wieczorem. O porę zapytaj farmaceutę, który zna wszystkie Twoje preparaty. Nie odstawiaj żadnego preparatu na własną rękę.
Mechanizm
Mechanizm: Glicyna ma grupę aminową i karboksylową, więc wiąże jon metalu dwoma miejscami naraz i tworzy pierścień chelatowy. Powstałe połączenie ma inne właściwości niż sam jon. Charakterystyka nazywa sam fakt tworzenia kompleksów i wyprowadza z niego zalecenie rozdzielenia preparatów; szlaku nie opisuje.
Źródło: ChPL Pluscard (kwas acetylosalicylowy 100 mg + glicyna 40 mg), tabletki, pkt 4.5; to samo brzmienie w ulotce dla pacjenta
Potwierdza dokument urzędowy: „Związki metali: glicyna może tworzyć kompleksy ze związkami metali, dlatego nie należy ich stosować jednocześnie.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Pluscard (kwas acetylosalicylowy + glicyna), tabletki 100 mg + 40 mg, sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: umiarkowany
wapń × tiazydy
Tiazydy zmniejszają wydalanie wapnia z moczem. Charakterystyki Produktu Leczniczego określają typowy wzrost stężenia wapnia we krwi jako niewielki i przemijający, a znaczną hiperkalcemię wiążą z nierozpoznaną wcześniej nadczynnością przytarczyc.
Postępowanie opisane w źródle: Nie ograniczaj wapnia poniżej normy — u dorosłych zalecane spożycie to około 1000 mg na dobę z diety i suplementów łącznie, a górny tolerowany poziom to 2500 mg na dobę. Dużych dawek wapnia z witaminą D nie dobieraj samodzielnie, skonsultuj je z lekarzem lub farmaceutą. Przy długim stosowaniu poproś lekarza o kontrolę stężenia wapnia w surowicy.
Mechanizm
Mechanizm: Mniejsze wydalanie wapnia z moczem sprzyja jego zatrzymaniu w organizmie. Przy bardzo dużej podaży wapnia, zwłaszcza łącznie z witaminą D, może dojść do hiperkalcemii.
Źródło: ChPL Hydrochlorothiazide Aurovitas, pkt 4.4 i 4.5 oraz ChPL Indapen, pkt 4.4 i 4.5 — ryzyko hiperkalcemii wskutek zmniejszonego wydalania wapnia przez nerki; wzrost opisany jako niewielki i przemijający, znaczna hiperkalcemia jako możliwy objaw nadczynności przytarczyc. Griebeler ML i wsp., J Clin Endocrinol Metab 2016 (PMID 26751196). Arroyo M i wsp., Proc (Bayl Univ Med Cent) 2013 (PMID 23543983). Normy żywienia dla populacji Polski (NIZP-PZH); EFSA 2012, DOI 10.2903/j.efsa.2012.2815.
Ostrożność
Dowody: ChPL
wapń × cynk
Wapń i cynk czytelnik często ma u siebie równocześnie, w preparatach dostępnych bez recepty. Dowód pochodzi z charakterystyki PRODUKTU LECZNICZEGO zawierającego cynk, który nakazuje odstęp co najmniej dwóch godzin od produktów zawierających wapń. Sama para dotyczy jednak dwóch substancji przyjmowanych jako suplementy, nie suplementu i leku na receptę.
Postępowanie opisane w źródle: Zachować co najmniej dwugodzinny odstęp między preparatem wapnia a preparatem cynku. Przy suplementacji obu omówić dawki z lekarzem lub farmaceutą.
Mechanizm
Mechanizm: Charakterystyka nakazuje odstęp, nie nazywając mechanizmu. Opisywana w piśmiennictwie konkurencja wapnia i cynku o wchłanianie w jelicie pozostaje tu tłem, a nie twierdzeniem tego dokumentu.
Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego BiotinoZin (biotyna + glukonian cynku), pkt 4.5
Potwierdza dokument urzędowy: „Należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp między przyjęciem produktu leczniczego BiotinoZin i produktów zawierających żelazo, miedź lub wapń.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego, sekcja 4.5.
Ostrożność
Dowody: ChPL
wapń × nitrendypina (antagonista wapnia)
Nitrendypina jest lekiem przeciwnadciśnieniowym z grupy antagonistów wapnia, czyli leków blokujących napływ jonów wapnia do komórek mięśni naczyń, przez co naczynia się rozszerzają. Charakterystyka produktu leczniczego podaje, że podawanie preparatów wapnia może zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe leku.
Postępowanie opisane w źródle: Osoba leczona nitrendypiną powinna poinformować lekarza o preparatach wapnia i po ich włączeniu do stosowania kontrolować ciśnienie. Charakterystyka nie nakazuje odstępu ani zmiany dawki. Leku nie należy odstawiać samodzielnie.
Mechanizm
Mechanizm: Charakterystyka podaje sam skutek, czyli słabsze działanie leku. Wiadomo, że lek blokuje kanały wapniowe, czyli drogi, którymi wapń wchodzi do komórek, a większa ilość wapnia z preparatu temu blokowaniu przeciwdziała.
Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego Nitrendypina Egis (nitrendypina), pkt 4.5 — Rejestr Produktów Leczniczych URPL
Potwierdza dokument urzędowy: „Podawanie preparatów wapnia może zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Nitrendypina Egis (nitrendypina), tabletki, sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: ChPL
wapń × baloksawir marboksyl
Baloksawir marboksyl to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu grypy, czyli lek hamujący namnażanie wirusa grypy. Charakterystyka produktu leczniczego Xofluza podaje, że produkty zawierające kationy wielowartościowe, czyli jony metali o ładunku większym niż jeden, mogą zmniejszać stężenie baloksawiru w osoczu. Dokument zakazuje przyjmowania leku razem z produktami zawierającymi takie kationy. Wymienia wśród nich środki przeczyszczające, leki zobojętniające i doustne suplementy z żelazem, cynkiem, selenem, wapniem lub magnezem. Ulotka dla pacjenta powtarza ten zakaz i podaje, że wymienione produkty mogą osłabiać działanie leku. Dokument nie podaje wielkości spadku ani odstępu czasowego, który usuwałby interakcję. Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych. To samo zalecenie obejmuje magnez, żelazo, cynk i selen, które mają osobne wpisy.
Postępowanie opisane w źródle: Nie przyjmować preparatu wapnia razem z lekiem. Wiadomo, że baloksawir marboksyl przyjmuje się w pojedynczej dawce; charakterystyka nie podaje odstępu, który usuwałby interakcję, dlatego porę przyjęcia preparatu wapnia w dniu leczenia należy ustalić z lekarzem lub farmaceutą. Zalecenie obejmuje także preparaty wielowitaminowe i wieloskładnikowe z wapniem oraz leki zobojętniające sok żołądkowy z węglanem wapnia. Jeśli lek i preparat wapnia zostały już przyjęte razem, dokument nie podaje postępowania; należy zgłosić to lekarzowi lub farmaceucie. Leku nie należy odstawiać samodzielnie.
Mechanizm
Mechanizm: Charakterystyka nie nazywa mechanizmu wprost; wskazuje kationy wielowartościowe jako przyczynę niższego stężenia leku. Wiadomo, że mechanizmem jest chelatacja, czyli wiązanie leku przez jon metalu. Jon wapnia wiąże cząsteczkę leku w przewodzie pokarmowym w połączenie, które nie wchłania się do krwi.
Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego Xofluza (baloksawir marboksyl), pkt 4.5, oraz ulotka dla pacjenta, „Lek Xofluza a inne leki” — Europejska Agencja Leków
Potwierdza dokument urzędowy: „Produkty, które zawierają kationy wielowartościowe, mogą zmniejszać stężenie baloksawiru w osoczu. Produktu leczniczego Xofluza nie należy przyjmować z produktami, które zawierają kationy wielowartościowe, takimi jak środki przeczyszczające, leki zobojętniające lub doustne suplementy zawierające żelazo, cynk, selen, wapń lub magnez.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Xofluza (baloksawir marboksyl), sekcja 4.5; ulotka dla pacjenta, „Lek Xofluza a inne leki”, Europejska Agencja Leków (EMA).
Ostrożność
Dowody: dokument rejestrowy
wapń × kwas alfa-liponowy
Kwas alfa-liponowy, nazywany w dokumentach rejestrowych kwasem tioktynowym, wiąże metale. Ulotka leku Thiogamma wymienia wprost produkty mleczne jako te, z którymi nie można go stosować jednocześnie, i podaje w nawiasie powód: zawierają wapń. Ten sam zapis obejmuje preparaty zawierające związki metali. Ulotka nie podaje, o ile słabnie działanie żadnej ze stron, ani nie wskazuje odstępu dla samego nabiału — podany w dokumencie przykład rozłożenia dawek dotyczy żelaza i magnezu.
Postępowanie opisane w źródle: Kwas alfa-liponowy przyjmuje się na czczo — ulotka Thiogammy podaje: około trzydziestu minut przed pierwszym posiłkiem w ciągu dnia, popijając odpowiednią ilością wody. Nie popijać go mlekiem i nie przyjmować razem z nabiałem ani z preparatem wapnia — ulotka wymienia produkty mleczne wprost. Odstępu dla wapnia dokument nie podaje; podany w nim przykład rozłożenia dawek dotyczy żelaza i magnezu, więc przesunięcie nabiału i wapnia na dalszą część dnia jest ostrożnościowe, a nie zapisane w dokumencie. Jeśli oba preparaty zalecił lekarz, pory ustal z nim lub z farmaceutą.
Mechanizm
Mechanizm: Ulotka nazywa mechanizm wprost i na tym poprzestaje: kwas tioktynowy z łatwością tworzy związki chemiczne z metalami, a działanie preparatów może przez to zostać zaburzone. Dokument nie podaje, co dzieje się z powstałym połączeniem ani która ze stron traci więcej. Jon wapnia — z preparatu albo z nabiału jest metalem, którego dotyczy to zdanie.
Źródło: Ulotka Thiogamma (kwas tioktynowy), „Thiogamma a inne leki” oraz „Thiogamma z jedzeniem, piciem i alkoholem”
Potwierdza dokument urzędowy: „Kwas tioktynowy, aktywna substancja leku Thiogamma, z łatwością tworzy związki chemiczne z
metalami i z tego powodu nie może być stosowany jednocześnie z produktami mlecznymi (zawierają
wapń) i z preparatami zawierającymi związki metali (preparaty zawierające żelazo, magnez),
ponieważ ich działanie może zostać zaburzone.”
— Ulotka dla pacjenta Thiogamma (Acidum thiocticum), sekcja ulotka, „Thiogamma a inne leki”, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: dokument rejestrowy
wapń × parykalcytol
Parykalcytol to lek z grupy analogów witaminy D, stosowany przy wtórnej nadczynności przytarczyc w przewlekłej chorobie nerek. Charakterystyka produktu leczniczego Paricalcitol Fresenius podaje, że duże dawki preparatów zawierających wapń lub tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko hiperkalcemii, czyli nadmiaru wapnia we krwi. Dokument mówi o DUŻYCH dawkach i nie podaje progu w miligramach. W punkcie o ostrzeżeniach dodaje dwie rzeczy: że leczenie parykalcytolem wymaga monitorowania pacjenta i indywidualnego dostosowywania dawki oraz że przewlekła hiperkalcemia może wiązać się z uogólnionym wapnieniem naczyń i innych tkanek miękkich. Osobno zakazuje przyjmowania z parykalcytolem fosforanu i pochodnych witaminy D — tę parę opisuje wpis #399.
Postępowanie opisane w źródle: Jeśli przyjmujesz parykalcytol, nie zwiększaj samodzielnie dawki preparatu wapnia i nie dodawaj nowego preparatu bez wiedzy nefrologa — dotyczy to również preparatów wieloskładnikowych i leków zobojętniających sok żołądkowy z węglanem wapnia. Charakterystyka wymaga monitorowania w trakcie leczenia, więc nie omijaj zleconych badań stężenia wapnia; dokument nie opisuje objawów, po których nadmiar wapnia dałoby się rozpoznać bez badania. Podaje za to, co robić przy istotnej klinicznie hiperkalcemii u osoby przyjmującej lek wiążący fosforany z wapniem: zmniejszyć jego dawkę albo go odstawić — decyzję podejmuje lekarz, nie Ty. Leku nie odstawiaj samodzielnie.
Mechanizm
Mechanizm: Charakterystyka nie opisuje mechanizmu wprost. Parykalcytol jest analogiem witaminy D, a witamina D zwiększa wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego. Dodatkowa podaż wapnia sumuje się z tym działaniem, więc stężenie wapnia we krwi może przekroczyć normę.
Źródło: ChPL Paricalcitol Fresenius (parykalcytol), 4.5 oraz 4.4
Potwierdza dokument urzędowy: „Duże dawki preparatów zawierających wapń lub tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko
hiperkalcemii.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Paricalcitol Fresenius (Paricalcitolum), sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: dokument rejestrowy
wapń × rad-223 (dichlorek radu Ra-223)
Rad-223 to radiofarmaceutyk podawany w leczeniu przerzutów do kości. Charakterystyka produktu leczniczego Xofigo podaje, że badań dotyczących interakcji nie przeprowadzono, a ponieważ nie można wykluczyć interakcji z wapniem i fosforanami, należy rozważyć przerwanie przyjmowania tych substancji i ewentualnie witaminy D na kilka dni przed rozpoczęciem leczenia. Dokument nie twierdzi, że interakcja występuje — mówi, że jej nie wyklucza, i formułuje zalecenie ostrożnościowe. Nie podaje, ile dokładnie dni ma trwać przerwa. Para witamina D × rad-223 ma osobny wpis.
Postępowanie opisane w źródle: Jeśli masz zaplanowane leczenie radem-223, powiedz onkologowi o wszystkich przyjmowanych preparatach wapnia, fosforanów i witaminy D — charakterystyka zaleca rozważenie ich odstawienia na kilka dni przed rozpoczęciem leczenia. O tym, czy i na jak długo je przerwać, decyduje lekarz prowadzący; sam nie odstawiaj preparatów przepisanych z innego powodu. Charakterystyka mówi wyłącznie o okresie PRZED rozpoczęciem leczenia i nie podaje, kiedy wrócić do przyjmowania tych preparatów — o powrocie rozstrzyga lekarz prowadzący.
Mechanizm
Mechanizm: Charakterystyka nie podaje mechanizmu i wprost zaznacza, że badań interakcji nie prowadzono. Rad-223 zachowuje się w organizmie podobnie do wapnia i odkłada się w kościach; z tego podobieństwa wynika ostrożność wobec podaży wapnia, ale dokument tego związku nie nazywa.
Źródło: ChPL Xofigo (dichlorek radu Ra-223), 4.5, EMA
Potwierdza dokument urzędowy: „Ponieważ nie można wykluczyć interakcji z wapniem i fosforanami, należy rozważyć przerwanie
przyjmowania tych substancji i (lub) witaminy D na kilka dni przed rozpoczęciem leczenia produktem
leczniczym Xofigo.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Xofigo (Radium dichloridum Ra-223), sekcja 4.5, Europejska Agencja Leków (EMA).
Ostrożność
Dowody: dokument rejestrowy
wapń × magnez
Ulotka leku Slow-Mag podaje wprost, że wchłanianie magnezu zmniejszają preparaty wapnia stosowane w dużych dawkach. Ulotka leku Magnezin wymienia duże dawki wapnia wśród substancji, które zmniejszają wchłanianie magnezu z jelit i mogą zmniejszać skuteczność preparatu. Oba dokumenty opisują stratę po stronie MAGNEZU i oba mówią o DUŻYCH dawkach wapnia; progu w miligramach nie podaje żaden. Zdanie o wzajemnym hamowaniu, które można spotkać przy preparatach wapnia, dotyczy podania DOŻYLNEGO — ulotka Magnezinu rozdziela to wprost: „Sole wapnia podane dożylnie osłabiają działanie leku MAGNEZIN”. Ten wpis dotyczy preparatów doustnych.
Postępowanie opisane w źródle: Preparat wapnia i preparat magnezu przyjmuj w różnych porach dnia, jeśli dawki są duże — najprościej rozdzielić je na rano i wieczór. Czym jest „duża dawka”, nie definiuje żaden z dokumentów: nie podają ani progu w miligramach, ani odstępu. Jeśli przyjmujesz wapń w dawce leczniczej, o zasadności rozdzielenia zapytaj farmaceutę. Preparaty łączące oba pierwiastki w jednej tabletce to inna sytuacja niż dwie osobne duże dawki. Żadnego z preparatów nie odstawiaj samodzielnie, jeśli zalecił go lekarz.
Mechanizm
Mechanizm: Dokumenty nie opisują mechanizmu. Podają skutek: mniejsze wchłanianie magnezu z jelit przy dużej podaży wapnia. Oba pierwiastki są jonami metali wchłanianymi w jelicie cienkim, a dokumenty wiążą zjawisko z wielkością dawki wapnia, nie z samą jego obecnością.
Źródło: Ulotka Slow-Mag (chlorek magnezu), „Slow-Mag a inne leki”; ulotka Magnezin (zasadowy węglan magnezu)
Potwierdza dokument urzędowy: „Wchłanianie magnezu zmniejszają także preparaty wapnia stosowane w dużych dawkach.”
— Ulotka dla pacjenta Slow-Mag (Magnesii chloridum), sekcja ulotka, „Slow-Mag a inne leki”, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: charakterystyka produktu leczniczego
wapń × kalcytriol
Charakterystyka leku Detriol podaje, że nagłe zwiększenie spożycia wapnia, np. większa ilość produktów mlecznych, albo niekontrolowane przyjmowanie produktów zawierających wapń może wywołać hiperkalcemię, czyli nadmiar wapnia we krwi. Dokument zaznacza, że przy leczeniu kalcytriolem pacjent musi ściśle przestrzegać zaleconej diety. Charakterystyka nie podaje progu dawki wapnia.
Postępowanie opisane w źródle: Jeśli przyjmujesz kalcytriol, nie zaczynaj przyjmować preparatu wapnia i nie zwiększaj jego dawki bez wiedzy lekarza. Dotyczy to też preparatów wieloskładnikowych i leków na zgagę z węglanem wapnia. Nie pomijaj zleconych badań stężenia wapnia. Nie odstawiaj kalcytriolu samodzielnie.
Mechanizm
Mechanizm: Kalcytriol zwiększa wchłanianie wapnia z jelita. Dodatkowy wapń z suplementu jest wtedy wchłaniany w większym stopniu i może podnieść stężenie wapnia we krwi ponad normę.
Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego Detriol (Calcitriolum), kapsułki miękkie, Rejestr Produktów Leczniczych, rekord 43018, punkt 4.4; to samo brzmienie w rekordzie 43019.
Potwierdza dokument urzędowy: „Nagłe zwiększenie spożycia wapnia w wyniku zmiany diety (np. zwiększone spożycie produktów mlecznych) lub niekontrolowane przyjmowanie produktów zawierających wapń może wywołać hiperkalcemię.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Detriol (Calcitriolum), kapsułki miękkie, sekcja 4.4, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: charakterystyka produktu leczniczego
wapń × kalcyfediol
Charakterystyka leku Devisol-25 podaje, że w czasie stosowania kalcyfediolu nie należy podawać dużych dawek preparatów wapnia. Dokument nie podaje, od jakiej dawki wapnia zaczyna się dawka duża.
Postępowanie opisane w źródle: Jeśli przyjmujesz kalcyfediol, nie zaczynaj przyjmować preparatu wapnia i nie zwiększaj jego dawki bez uzgodnienia z lekarzem. Dotyczy to też preparatów wieloskładnikowych i leków na zgagę z węglanem wapnia. Nie zmieniaj dawki leku samodzielnie.
Mechanizm
Mechanizm: Charakterystyka nie opisuje mechanizmu. Wiadomo, że witamina D zwiększa wchłanianie wapnia z jelita, więc duża dawka wapnia przy kalcyfediolu może podnieść stężenie wapnia we krwi ponad normę.
Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego Devisol-25 (Calcifediolum), krople doustne, roztwór, Rejestr Produktów Leczniczych, rekord 1827, punkt 4.5.
Potwierdza dokument urzędowy: „W czasie stosowania kalcyfediolu nie należy podawać dużych dawek preparatów wapnia.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Devisol-25 (Calcifediolum), krople doustne, roztwór, sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: charakterystyka produktu leczniczego
wapń × alfakalcydol
Charakterystyka leku Alfadiol podaje, że leki zawierające wapń przyjmowane systematycznie w dawce dobowej powyżej 1,5 g, podobnie jak tiazydowe leki moczopędne, nasilają ryzyko hiperkalcemii, czyli nadmiaru wapnia we krwi. Ta sama charakterystyka zaznacza, że podczas leczenia alfakalcydolem może być potrzebna suplementacja wapnia. O tym, czy i ile wapnia przyjmować, decyduje więc lekarz prowadzący, z kontrolą stężenia wapnia we krwi.
Postępowanie opisane w źródle: Jeśli przyjmujesz alfakalcydol, nie zaczynaj przyjmować preparatu wapnia i nie zwiększaj jego dawki bez wiedzy lekarza. Policz wapń ze wszystkich preparatów, także wieloskładnikowych i leków na zgagę z węglanem wapnia. Nie pomijaj zleconych badań stężenia wapnia. Nie odstawiaj alfakalcydolu samodzielnie.
Mechanizm
Mechanizm: Alfakalcydol jako postać witaminy D zwiększa wchłanianie wapnia z jelita. Duża dawka wapnia przyjmowana stale sumuje się z tym działaniem i może podnieść stężenie wapnia we krwi ponad normę.
Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego Alfadiol (Alfacalcidolum), kapsułki miękkie, Rejestr Produktów Leczniczych, rekord 416, punkt 4.5, akapit „Diuretyki”, oraz punkt 4.4, akapit „Metabolizm wapnia i fosforanów”; to samo brzmienie w rekordzie 417.
Potwierdza dokument urzędowy: „Moczopędne leki tiazydowe, a także leki zawierające wapń przyjmowane systematycznie w dawce dobowej powyżej 1,5 g nasilają ryzyko hiperkalcemii.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Alfadiol (Alfacalcidolum), kapsułki miękkie, sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: charakterystyka produktu leczniczego
wapń × ketoanalogi aminokwasów
Charakterystyka leku Ketosteril (ketoanalogi aminokwasów stosowane w przewlekłej chorobie nerek) podaje, że jednoczesne przyjmowanie produktów zawierających wapń może wywołać albo nasilić wzrost stężenia wapnia we krwi.
Postępowanie opisane w źródle: Jeśli przyjmujesz Ketosteril, nie zaczynaj brać wapnia bez zgody nefrologa. Jeśli już go bierzesz, powiedz o tym lekarzowi: stężenie wapnia we krwi sprawdza badanie zlecone przez lekarza. Nie odstawiaj leku samodzielnie.
Mechanizm
Mechanizm: Ketosteril sam zawiera wapń. Dodatkowy wapń z suplementu sumuje się z wapniem z leku, a chore nerki gorzej usuwają jego nadmiar.
Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego Ketosteril (preparat złożony, ketoanalogi aminokwasów), tabletki powlekane, Rejestr Produktów Leczniczych, rekord 3331, punkt 4.5.
Potwierdza dokument urzędowy: „Jednoczesne podawanie produktów leczniczych zawierających wapń może powodować lub nasilać podwyższenie stężenia wapnia w surowicy krwi.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego Ketosteril (preparat złożony, ketoanalogi aminokwasów), tabletki powlekane, sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).
Ostrożność
Dowody: umiarkowany
witamina D3 × wapń
Jednoczesna suplementacja witaminy D i wapnia w wysokich dawkach może zwiększać ryzyko hiperkalcemii, kamicy nerkowej oraz objawów ze strony przewodu pokarmowego.
Postępowanie opisane w źródle: Nie przekraczać zalecanych dawek; przy łącznej suplementacji skonsultuj dawki z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie w chorobach nerek.
Mechanizm
Mechanizm: Witamina D nasila jelitowe wchłanianie wapnia — dodatkowa podaż wapnia może przekroczyć zdolności regulacyjne organizmu.
Źródło: Drug-Related Hypercalcemia (Endocrinol Metab Clin North Am 2021;50(4):743-752) PMID 34774245; Calcium and Vitamin D Supplementation and Kidney Stone Disease: a narrative review (Nutrients 2021;13(12)) PMID 34959915
Ostrożność
Dowody: umiarkowany
żelazo × wapń
Wapń jest jedynym znanym składnikiem diety, który hamuje wchłanianie obu postaci żelaza — niehemowego i hemowego. Mechanizm nie jest w pełni poznany: badania na komórkach jelita wskazują na zmniejszenie ilości transportera DMT1 w błonie.
Postępowanie opisane w źródle: Doustne preparaty żelaza przyjmuj co najmniej 2 godziny oddzielnie od wapnia i nabiału. Witamina C (kwas askorbinowy) zwiększa wchłanianie żelaza, ale ChPL preparatu Ascofer (RPL 766, pkt 4.5) nie podaje ani dawki, ani wielkości tego efektu. Dawkę i sposób przyjmowania ustal z lekarzem lub farmaceutą.
Mechanizm
Mechanizm: Wapń hamuje wchłanianie żelaza bezpośrednio i zależnie od dawki. W badaniu z udziałem 126 osób oceniano dawki 40–600 mg wapnia, a zależność od dawki była wyraźna do 300 mg. Dawka 165 mg wapnia w postaci mleka, sera lub chlorku wapnia obniżała wchłanianie żelaza o 50–60%. Przy tej samej dawce istotnie spadało również wchłanianie żelaza hemowego, co wskazuje, że wapń działa na etapie przenoszenia żelaza przez śluzówkę. W badaniu, w którym wapń podano na czczo, bez posiłku, wyraźny efekt pojawiał się dopiero od około 800 mg — istotna jest więc nie tylko sama dawka wapnia, ale i to, czy jest przyjmowany wraz z posiłkiem.
Źródło: Hallberg L i wsp. Calcium: effect of different amounts on nonheme- and heme-iron absorption in humans. Am J Clin Nutr 1991;53:112-9 (PMID 1984335). Gaitán D i wsp. Calcium does not inhibit the absorption of 5 milligrams of nonheme or heme iron at doses less than 800 milligrams in nonpregnant women. J Nutr 2011;141:1652-6 (PMID 21795430). Thompson BA i wsp. Inhibitory effect of calcium on non-heme iron absorption may be related to translocation of DMT-1 at the apical membrane of enterocytes. J Agric Food Chem 2010;58:8414-7 (PMID 20597505). Charakterystyka Produktu Leczniczego ASCOFER (RPL 766), punkt 4.5.
Potwierdza dokument urzędowy: „Wchłanianie żelaza zmniejszają środki zobojętniające sok żołądkowy, neomycyna, chloramfenikol, cholestyramina, trójkrzemian magnezu, trientyna, entakapon, inhibitory pompy protonowej, sole wapnia i bizmutu, wyciągi z trzustki.”
— Charakterystyka Produktu Leczniczego ASCOFER, 23,2 mg jonów żelaza(II), tabletki powlekane (RPL 766), sekcja 4.5, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL).